Զվարթնոց տաճարի ավերակները

Լուսանկարում Զվարթնոց տաճարի ավերակներն են Վաղարշապատի (Էջմիածին) մոտ։ «Զվարթնոց» անունը նշանակում է «զվարթուն հրեշտակների տաճար»։

Տաճարը կառուցվել է 7-րդ դարում՝ 641–643 թվականներին, Ներսես Գ Շինող կաթողիկոսի օրոք։ Այն ուներ կենտրոնագմբեթ հատակագիծ՝ չորս կիսաշրջանաձև թևերով, որն իր ժամանակի համար նորարարական էր, իսկ արտաքուստ 32 կողմանի բազմանկյուն էր և հեռվից կլոր էր թվում։ Տաճարը կանգուն է մնացել մոտ 300 տարի և 10-րդ դարում, մոտ 930 թվականին, ուժեղ երկրաշարժից ավերվել է հիմնովին։ Ավերակները հայտնաբերվել են միայն 20-րդ դարի սկզբին, պեղումների ժամանակ վերականգնվել են տաճարի աստիճանավոր հիմքը և պատերի մի մասը։ 2000 թվականին Զվարթնոցի ավերակները և հարևան Էջմիածնի վանքը ընդգրկվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Լուսանկարում գետնին՝ կիսաշրջանաձև շարքով, դրված են տաճարի քանդակազարդ քարերի բեկորներ։