Զեյթունի հայոց եպիսկոպոսը Զատկին, 1912

Զեյթունի հայոց եպիսկոպոսը։ 1912 թ. Զատիկը Զեյթունի Սուրենյան թաղամասի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում։ Եպիսկոպոսը բարձր ոսկեզօծ խույրով և ծաղկանախշ զգեստով է, ձեռքին՝ գավազան։ Առջևում սպիտակ շապիկներով երկու տղա բռնել են բարձր մոմակալներ՝ վառվող մոմերով, ետևում հոգևորականներ և տղամարդիկ են։

Զեյթունը Լեռնային Կիլիկիայի հայկական քաղաք էր, որը դարեր շարունակ պահպանեց իր անկախությունը և միայն 1865 թ. ընդունեց օսմանյան սուլթանի իշխանությունը։ Հետագա տասնամյակներում քաղաքը ենթարկվեց կոտորածների, 1915 թ. մնացած բնակիչները տեղահանվեցին ու բնաջնջվեցին, իսկ 1921 թ. վերջին կոտորածից հետո քաղաքից և նրա բնակչությունից ոչինչ չմնաց։ 1923 թ. Զեյթունը վերանվանվեց Սուլեյմանլը։