Բաղեշ (Բիթլիս) քաղաքի տեսարան

Բաղեշը (Բիթլիս) հին հայկական քաղաք է։ Որոշ պատմաբանների կարծիքով՝ քաղաքի առևտրական և ռազմավարական դիրքը բոլոր ժամանակներում նպաստել է նրա աճին և բարգավաճմանը։ Բիթլիս գետի հովտով անցնում էր խոշորագույն ճանապարհներից մեկը, որը նավահանգստային Տրապիզոն քաղաքը և Կենտրոնական Հայաստանի խոշոր քաղաքները կապում էր Միջագետքի հետ։

Քաղաքը գրավել են արաբները (7-րդ դար), բյուզանդացիները (9-րդ դար), քրդերը (10-րդ դար), սելջուկները (12-րդ դար) և օսմանցի թուրքերը (16-րդ դար)։ Ըստ աղբյուրի՝ քաղաքի բնակչությունը կազմել է 400 հազար, որի կեսից ավելին հայեր էին, և մինչև 19-րդ դարի սկիզբը նրանք մնացել են ամենամեծ էթնիկ խումբը։ Ցեղասպանությունից փրկվածներն ապաստան են գտել Արևելյան Հայաստանում։

Պատկերում ձյունածածկ լեռներով շրջապատված հովիտ է՝ քաղաքի տներով ու ծառերով, իսկ առջևում՝ ամրոցի ավերված պարիսպներ։ Վերևում գրված է «Բիթլիս»։