Կարեն Եփփե՝ «հայերի մայրը»

Դանիացի Կարեն Եփփեն, որին կոչում էին «հայերի մայր», 30 տարի նվիրել է Օսմանյան կայսրությունում հայերի փրկությանը։ Նա ծնվել է 1876 թվականին Գյուլինգում և ուսուցչուհի էր։ 1902 թվականին 1894–1896 թվականների համիդյան ջարդերի մասին մի դասախոսություն փոխել է նրա կյանքը։ 1903 թվականին նա մեկնել է Եդեսիա (Ուրֆա)՝ Յոհաննես Լեփսիուսի հիմնած որբանոց, որտեղ իր հոգածության տակ է վերցրել 350 հայ որբի։

1915 թվականին նա իր տանը թաքցրել է հայերի, որոնցից 50-ին քրդական հագուստով դուրս են բերել քաղաքից։ 1921 թվականին մեկնել է Հալեպ, որտեղ Ազգերի լիգան նրան նշանակել է Մերձավոր Արևելքում կանանց և աղջիկների պաշտպանության հանձնակատար, և նա գերությունից ազատել է հայ կանանց ու երեխաների։ 1927 թվականին Դանիայի թագավորը նրան պարգևատրել է ոսկե մեդալով։ Մահացել է 1935 թվականին՝ 59 տարեկանում, և թաղված է Հալեպի հայկական գերեզմանատանը։

Դիմանկարում նա մուգ զգեստով է՝ կրծքին ծաղկանախշ ասեղնագործություն։