Լևոն Օրբելի

Լևոն Աբգարի Օրբելին հայ ֆիզիոլոգ էր, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1935 թվականից) և նրա փոխնախագահը 1942–1946 թվականներին, ԽՍՀՄ ԲԳԱ (1944-ից) և ՀԽՍՀ ԳԱ (1943-ից) ակադեմիկոս։ Ծնվել է Ծաղկաձորում։ Ավարտել է Պետերբուրգի ռազմաբժշկական ակադեմիան (1904) և եղել է Ի. Պ. Պավլովի աշակերտը։ 1943–1950 թվականներին ղեկավարել է Ռազմաբժշկական ակադեմիան, 1936–1950-ին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտը, իսկ 1950-ին հիմնել և գլխավորել է ԽՍՀՄ ԳԱ էվոլյուցիոն ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտը։

Համարվում է էվոլյուցիոն ֆիզիոլոգիայի հիմնադիրը։ Ուսումնասիրել է մարսողության և արյան շրջանառության ֆիզիոլոգիան, սիմպաթիկ նյարդային համակարգի և ուղեղիկի գործառույթները, նպաստել է ավիացիոն ֆիզիոլոգիայի և բժշկության զարգացմանը։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1945), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1941)։

Լուսանկարում նա զինվորական կրկնակի կոճկվող վերարկուով և գլխարկով է, սպիտակ մորուքով և ակնոցով, ձեռքում՝ ձեռնոցներ։