Կիլիկիայի թագավորության դրոշը, 1334 թ.

Կիլիկիայի թագավորության դրոշը, 1334 թ.։ Պատկերը ժամանակակից գծանկար է՝ վահանի տեսքով. ձախ՝ սպիտակ կեսում, կարմիր մեծ խաչ է և չորս փոքր խաչ, աջ՝ մոխրագույն կեսում, շուշանազարդեր։

Կիլիկիայի հայկական թագավորությունը միջնադարյան պետություն էր Միջերկրական ծովի հյուսիսարևելյան ափին (1080–1375 թթ.)։ Այն հիմնել են սելջուկների արշավանքից փախած հայերը՝ Ռուբեն I-ի գլխավորությամբ, իսկ թագավորություն է դարձել Լևոնի օրոք։ Մայրաքաղաքը սկզբում Տարսոնն էր (Թարսուս), հետո՝ Սիսը (Կոզան)։ Իշխել են Ռուբինյանները, Հեթումյանները և Լուսինյանները։

1375 թ. Եգիպտոսի մամլուքները գրավեցին Սիսը, և թագավորությունը կործանվեց, թեև լեռնային շրջաններում դիմադրությունը շարունակվեց մինչև 1424 թ.։