Շուշիի տաճարի զանգակատունը և հրեշտակի արձանը

Ճարտարապետական համալիրը կազմված է 1868–1887 թվականներին կառուցված եկեղեցուց և 1858 թվականին կառուցված եռահարկ զանգակատնից։ Տաճարի ճարտարապետությունը հիշեցնում է Էջմիածնի Մայր տաճարը։ Զանգակատան երկրորդ հարկի անկյուններում նախկինում կային շեփոր փչող չորս հրեշտակի արձաններ, որոնք ոչնչացվել են հայ-ադրբեջանական հակամարտությունների ժամանակ։ Տաճարի վերականգնումից հետո տեղադրվել են նոր արձաններ։

Շուշիի 1920 թվականի կոտորածից հետո տաճարը դադարեց գործել որպես եկեղեցի։ Խորհրդային տարիներին այն ծառայել է որպես հացահատիկի պահեստ, ապա՝ ավտոտնակ։ 2020 թվականին՝ Արցախյան երկրորդ պատերազմի ժամանակ, տաճարը ծանր վնասվեց հրետակոծությունից։ Քաղաքն Ադրբեջանի վերահսկողության տակ անցնելուց հետո սկսված նորոգման աշխատանքները, ըստ հաղորդումների, ներառել են ճարտարապետական տարրերի մի մասի և խաչերի հեռացում՝ շենքը վերածելով մզկիթի։

Լուսանկարում առջևում թևավոր հրեշտակի արձանն է՝ ձեռքին շեփոր, իսկ հետևում՝ կամարաձև բացվածքներով զանգակատունը և խաչերով պսակված կոնաձև գագաթները։